Sober geschreven verhaal over zussen die allebei op de veerboot werken. Hun leven lijkt zo aan de oppervlakte niet erg spannend, maar onderhuids leeft het. De Deense Helle won er een prijs mee in 2005.
Ik vond het een beetje saai boek. Het duurde tot over de helft voordat ik het echt wilde uitlezen. Het sobere taalgebruik was misschien wel modern, maar maakt de leeservaring er niet beter op.
Grappig en heftig. Een mooie combinatie om de lezer vast te houden. Koch schrijft in soepele stijl het verhaal van een ogenschijnlijk heel gewoon stel. Ze gaan die avond uit eten met een broer en schoonzus en gaandeweg de avond ontrolt zich de ongewoonheid van deze mensen. Het verhaal vormt in de marge een prachtige beschrijving van het huidige stadsleven, met typische uitwassen maar ook gewone kenmerkende eigenheden van deze tijd.
Weijts kan schrijven. Weer een mooie roman na art. 285b. Deze keer neemt hij ons mee naar Venetië, de studentenwereld in Leiden en het leven 2.0. Na een half boek kreeg ik alleen wat genoeg van de nadruk op sex. Wat kan dat toch overheersend zijn in de gedachtewereld van sommige mensen. Maar net als ik denk dat het mooi is geweest, komt Weijts tot dezelfde slotsom en geeft het verhaal een mooie draai waardoor ik word meegenomen tot de laatste zin. Aanrader dus.
Ik hoopte het hele boek nog op het woord “limentia”, maar helaas.
