Leeslog van Nieuwe Lelie

Een spannende politiethriller, dat is het nieuwe boek van Carla de Jong geworden. Na “In retraite” hoopte ik op weer een roman in een sterk psychologische context. Het werd een moord in een psychiatrisch ziekenhuis. Omdat de belangrijkste hoofdpersoon een hoofdinspecteur van politie is en de rode draad het oplossen van de moord, is de psychologie en psychiatrie toch ondergeschikt geraakt. Best jammer.
Ondanks die lichte teleurstelling over de thematiek vond ik het een goed geschreven thriller, die ik in no time heb uitgelezen. De Jong weet de spanning goed lang vast te houden en werkte de hoofdpersonen goed uit.

Dit is een bijzonder boek door de bizarre constructie. Hoofdpersonen zijn een man en vrouw, waarvan de man door een genetische afwijking reist in de tijd. Op een van de tijdreizen ontmoet hij – hij is dan 36 – voor het eerst zijn toekomstige vrouw – zij is dan 6. Het boek gaat over hevige liefde en trouw ondanks alles. Niffenegger heeft het vlot geschreven en sleept je mee; ik kon het niet wegleggen. Gewoon een goed boek om je in de winkel heerlijk mee te nestelen op een warm plekje. De verfilming van het boek is net uitgekomen.

Van Bergen heeft een persoonlijke verhaal over haar burn-out geschreven en dat gecombineerd met informatie over dit onderwerp. Ze heeft een gemakkelijk toegankelijke schrijfstijl (ze is journalist) en het boek leest dus goed. Ik had het boek van diverse mensen aangeraden gekregen en met recht; het is een boeiend en leerzaam boek. Van Bergen beschrijft wat er in haar omging, wat ze voelde, hoe ze het niet en later wel aanpakte. In korte stukjes tussen ieder hoofdstuk, staan verwijzingen naar wetenschappers over burn-out of praktische tips over de aanpak als je erdoor bent getroffen.
Persoonlijk werd ik erg getroffen door het verhaal omdat ik zelf met een burn-out worstel en steeds maar twijfel of ik het wel serieus moet nemen of dat het wel meevalt. Het boek heeft me geholpen mijn situatie serieus te nemen en echt te rusten.

De Jong heeft een origineel en spannend boek geschreven. Een groep mensen trekt zich tien dagen terug om hun leven onder de loep te nemen en eventuele problemen te lijf te gaan. Dat te lijf gaan is tamelijk letterlijk in de aanpak van begeleider Catherine. De Jong heeft een mooie schrijfstijl, weet de spanning goed op te bouwen en brengt alle spelers tot leven door ieder hoofdstuk het perspectief van een ander te kiezen. Ik kon het niet wegleggen.
Als je van psychologie en groepsprocessen houdt, is dit boek echt een aanrader! Overigens komt vrijdag 30 oktober 2009 haar tweede roman uit.

Voor het eerst een spannend boek gelezen van Tomas Ross. En dat is me bevallen. Ross schrijft over een Argentijnse vrouw die beschikt over foto’s waarmee de Zorreguieta’s niet blij zullen zijn. Wat doet Máxima? Waar komen die foto’s ineens vandaan? Een brave leraar klassieke talen raakt erbij betrokken en neemt me mee in een wervelend verhaal dat ver teruggaat in de tijd.

Van Riessen is een nieuw leven begonnen als schrijver na zijn carrière bij de Amsterdamse politie. Hij vertelde laatst zo gepassioneerd over zijn schrijverschap dat ik zijn boek meteen heb gekocht en ben gaan lezen.
Hoofdpersoon in zijn boek is Anne Kramer, een talentvolle dertiger, die promoveert naar de functie van chef Bureau Zware Criminaliteit. Ze wordt geconfronteerd met een reeks liquidaties en de uitdaging die op te lossen voordat de sociale onrust zich uitbreidt, omdat mensen elkaar op straat op klaarlichte dag overhoop schieten.
Van Riessen kan putten uit jarenlange ervaring bij het korps en daarvan plukken zijn lezers nu de vruchten. Zijn schrijfstijl is vlot en ongecompliceerd met korte zinnen. De opbouw van het verhaal is slim in elkaar gezet en spoorde me aan snel door en door te lezen. Hij is er goed in geslaagd mij als lezer in de huid van de verschillende personages te laten kruipen. Ben benieuwd naar het volgende deel over Anne Kramer, want Van Riessen belooft elk jaar een politieroman te gaan uitbrengen.

Spannende roman van Waters over een huisarts die betrokken raakt bij het wel en wee op een landhuis dat teloor dreigt te gaan. Waters weet de personages treffend neer te zetten. Je ziet ze door het huis lopen. De huisarts is prettig naïef en rationeel, maar of hij het daarmee redt is de vraag. Ik bleef doorlezen en kon het niet meer wegleggen.

Boekje over taal en hoe we die soms wat vreemd gebruiken. Cornelisse was ook te zien op TV in het jammer genoeg inmiddels stopgezette programma “De tafel van vijf”.
De toon van het boekje is nogal afzeikerig waardoor ik het flauw vond. Heb het niet uitgelezen. Toch al 100.000 exemplaren verkocht en dat is een hele prestatie.

Er zitten nu ezelsoren in dit boek, wat betekent dat ik bepaalde bladzijden nog eens wil opslaan. Ik had ook een pen tussen mijn tanden om snel iets te kunnen onderstrepen. Met andere woorden; ik zat het boek actief te lezen.
Het boek gaat niet over gloeilampen versus ledlampen, alhoewel … Het boek gaat over de zoektocht naar een nieuwe manier van leven en samenleven. Een vervolg op de verlichting van Descartes, Newton, Voltaire, Kant en anderen waardoor het verstand op een hoger plan werd geplaatst. Deze verlichting gaat over het integreren van je verstand, emoties en spirituele bewustzijn.
Touber leidt de lezer langs een aantal mensen die bijzondere inzichten hebben verkregen over hoe die volgende verlichting eruit ziet. Het was grappig te merken dat in dit boek weer allerlei lijntjes samenkomen van onderwerpen waar ik de afgelopen jaren mee bezig ben. Zo start het boek met de cultural creatives, komt de leiderschapsontwikkeling volgens Manfred van Doorn aan de orde waarbij hij filmfragmenten gebruikt om te illustreren en heeft hij een hoofdstuk gewijd aan Jill Taylor (bekijk deze video!) die als neuroloog een hersenbloeding doormaakt.
Een van de laatste hoofdstukken besteedt hij aan Danah Zohar, een Brits/Amerikaanse filosofe en theoretisch fysica. Danah Zohar heeft uitgebreid onderzoek gedaan naar spirituele intelligentie en daarvoor ook een meetinstrument ontwikkelt (te doen via internet en je krijgt een uitgebreid terugkoppelingsrapport). Ik had het geluk afgelopen vrijdag een lezing van en dialoog met haar te mogen meemaken. Een inspirerende en wijze vrouw!
Touber heeft zijn boek opgebouwd met korte en toegankelijke hoofdstukken, waardoor het makkelijk leest en erg informatief is. Het boek helpt zeker om de verlichtingsbeweging (wat dat ook moge zijn) en de cultureel creatieven te versterken.

Marklund schrijft weer een spannende roman met Annika Bengtzon in de hoofdrol. Lekker tempo en goede verhaal. Ook Annika is weer een hoofdpersoon die inmiddels als een familielid aanvoelt. Het is een gedreven journaliste met weinig geduld, veel daadkracht. In de zoektocht naar een spannend verhaal stapt ze zomaar overal in en volgt haar intuïtie. Door die houding jaagt ze menigeen tegen zich in het harnas. Dat ziet ze wel, maar het anders doen is en blijft heel lastig voor haar. Ook spelen steeds tussendoor de emoties rond haar teloor gegane huwelijk. Marklund weet die ontwikkeling mooi weer te geven. Ik lees dat Annika ouder wordt en ik kijk dan ook uit naar de volgende roman.